Bougies

De bougie, een van de belangrijkste onderdelen van het ontstekingssysteem, maar vaak toch een beetje onderschat, en ook mede daardoor soms verwaarloosd

Door de bobine (ontstekingsspoel) wordt een hoogspanning opgewekt van wel zo'n 10.000-12.000 volt, door deze hoogspanning springt er een vonk over tussen de elektroden van de bougie, deze vonk is nodig om het door de carburateur gemaakte gasmengsel in de cilinder te laten ontbranden.

 

Hoe ziet een bougie er van binnen uit?

Simpel gezegd een metalen omhulsel met de schroefdraad, daarin een isolator van zeg maar porselein, en daar binnen de centrale elektrode.

Wat gebeurt er nou precies in de bougie? De door de ontstekingsspoel opgewekte hoogspanning wordt aangesloten op de aansluit-schroefdraad van de bougie, de hoogspanning wil langs de makkelijkste weg naar massa lopen, en kan dat eigenlijk alleen doen via deze centrale elektrode, waar hij aan het einde wel een sprongetje moet maken, en dat is het hem nu juist, want daardoor onstaat de door ons benodigde vonk. Als alles goed gaat tenminste, want er liggen een aantal gevaren op de loer voor ons vonkje.

• Het vooral vroeger beruchte "Pareltje", wat meestal veroorzaakt werd door het lood in de benzine, het loodpareltje maakte kortsluiting tussen de bougie elektroden en de vonk was weg, oplossing even het bougieborsteltje er langs halen. Komt nu bijna niet meer voor, omdat er geen loodhoudende benzine voor 2 takt-bromfietsen gebruikt wordt.
• Kortsluiting via de isolatorneus van een door olie en/of roet sterk vervuilde bougie.
• Een breuk in de isolator, ook dan onstaat er een kortsluiting met als resultaat geen vonk.
• Heel soms, (maar het gebeurt nog steeds), kan zelfs een splinternieuwe bougie het niet (meer) doen.

Bougies onderscheiden we naar warmtegraad.

1. Ik zal hier slechts Bosch bougies behandelen, de andere fabrikanten maken ook goede bougies, maar hebben een totaal andere type aanduiding. Bij Bosch begint het scala bij '' 2'' met een '' koude'' bougie en eindigt bij de warmste met getal ''13''.
2. Er worden slechts die bougies behandelt welke van toepassing zijn bij de Kreidlers.
3. De warmtegraad geeft de graad van de warmtebelasting in de motor aan.  De bougie zal zo uitgekozen moeten worden dat zij onder alle omstandigheden de zelfreinigingstemperatuur van 500°C bereikt. Een temperatuur van 800°C geeft schade aan bougie en motor.
4. Een hoogtoerige- sterke motor (bijvoorbeeld de RS of de TM) die veel warmte ontwikkeld, heeft een koude(re) bougie nodig. Het korte isolatielichaam neemt niet veel warmte op en verhindert als zodanig dat de bougie een te hoge temperatuur bereikt.
5. Een laagtoerige- zwakke motor (een MP2) heeft een warme bougie nodig. Het lange isolatielichaam neemt snel de verbrandingskamer temperatuur aan, om zodoende de zelfreinigingstemperatuur te bereiken.
6. Als de verkeerde bougie wordt gekozen wordt de zelfreinigingstemperatuur niet bereikt en zullen zich verbrandings- residuen op de bougie afzetten, waardoor deze dicht ''koekt'' en op de lange duur het overspringen van de vonk onmogelijk wordt. Door de bougie met een messing borsteltje te reinigen kan dit probleem weer verholpen worden.Maar slechts voor korte tijd. Een vermogenswinst met een andere bougie is door de kleine inhoud van de motoren uitgesloten.
7. Als men een te warme bougie monteert in een motorfiets zal deze op enig moment oververhit raken en het isolatielichaam zal smelten. De motor is dan nog slechts aan de gang te krijgen door de bougie te vervangen.
8. Optisch kan men het beste de bougies onderscheiden door te kijken naar het porseleinen isolatielichaam.
9. De warmere bougies (8-13) herkent men aan een lang, recht isolatielichaam.
10. De koudere bougies (7-2) herkent men aan een kort, recht isolatielichaam
11. Zoals op de tekeningen te herkennen is ''hoe korter - hoe kouder''

Bougie - typestabel

Naar de tabel van Kreidler Freunden Norden